Je innerlijk kind helen

Wanneer de sterke vrouw leert ontvangen wat ooit geen ruimte kreeg

Wanneer ik vandaag terugblik op de workshop 'Een Ode aan de vrouw in ons' van gisteren, voel ik vooral dankbaarheid.

Dankbaarheid dat ik dit werk mag doen.

Dankbaarheid dat ik getuige mag zijn van wat er gebeurt wanneer vrouwen samenkomen en de moed vinden om naar binnen te keren.

Want dat is voor mij echte kracht.

Niet de kracht van sterk zijn, doorgaan of alles alleen dragen.

Maar de kracht om jezelf te ontmoeten.

Om stil te vallen bij wat gezien wil worden.

Om aanwezig te blijven bij wat ooit pijn heeft gedaan.

Ook de sterke vrouw kwamen we gisteren tegen. Die leeft in bijna iedere vrouw. Maar daaronder ontmoetten we ook het kwetsbare meisje, het aangepaste kind, de pleaser, de zorgdrager en de vrouw die al zo lang verlangt om gewoon zichzelf te mogen zijn.

Terwijl ik dit schrijf, voel ik ook hoe mijn eigen innerlijke helingsproces verder verdiept.

Niet vanuit forceren. Niet vanuit harder werken aan mezelf.

Maar juist vanuit openen.

Vanuit toestaan.

Vanuit de bereidheid om te ontvangen wat zich wil tonen.

Ondanks dat ik stevig in het leven sta, voel ik dat er nog steeds iets in mij aan het ontdooien is. Delen die ik ooit, vaak onbewust, in bevriezing heb gezet om te kunnen omgaan met wat het leven van mij vroeg.

En eenmaal zo'n proces in beweging komt, laat het zich niet meer tegenhouden.

Het vraagt van mij om te vertragen.

Om niet opnieuw in mijn vertrouwde beweging te stappen van oplossen, analyseren, hard werken of begrijpen.

Het vraagt van mij om meer te landen in mijn vrouwelijke energie.

Om te ontvangen wat er is.

Ook wanneer het leven iets anders toont dan wat ik had verwacht.

Mijn liefde voor opstellingswerk groeit elke dag verder.

Het veld blijft mij verbazen in zijn puurheid en eerlijkheid.

Telkens opnieuw toont het precies datgene wat gezien wil worden in het groeiproces van een mens.

Steeds meer voel ik hoe mijn eigen manier van werken zich aan het ontvouwen is.

Een manier waarin familieopstellingen, innerlijk kindwerk en sjamanistische wijsheid elkaar ontmoeten. Want voor mij horen deze werelden bij elkaar.

Waar systemisch werk zichtbaar maakt wat er in de familielijn leeft, helpt innerlijk kindwerk ons om opnieuw verbinding te maken met wat we onderweg van onszelf hebben achtergelaten. En de sjamanistische visie herinnert ons eraan dat we meer zijn dan onze gedachten, emoties en patronen. Dat we ook bezielde wezens zijn, verbonden met iets dat groter is dan onszelf.

Om dit werk op een zuivere manier te kunnen begeleiden, voel ik steeds opnieuw hoe belangrijk het is om eerst mijn eigen dieptes te bewandelen.

Om mijn eigen stukken aan te kijken.

Om eerlijk te zijn over wat er in mij leeft.

En waar nodig ook mijn eigen kwetsbaarheid te tonen.

Onze vrouwengroep heeft ondertussen vijf sessies achter de rug.

En wat mij raakt, is hoe ik iedere vrouw zie veranderen.

Er is iets verschoven.

Een andere energie.

Meer zachtheid.

Meer ruimte.

Meer verbinding met zichzelf.

Dat betekent niet dat het leven plots moeiteloos verloopt.

Integendeel.

Maar er is een bedding ontstaan.

Een plek waar veiligheid voelbaar is.

Waar iedere vrouw welkom is met alles wat er leeft.

Met haar vreugde.

Haar verdriet.

Haar twijfel.

Haar verlangen.

En precies daardoor ontstaat er beweging.

Ook in mij.

Ik voel hoe mijn onzekerheid steeds minder ruimte inneemt.

Niet omdat ze verdwenen is.

Maar omdat ik steeds meer vertrouw op de diepe innerlijke wijsheid die door mij heen stroomt.

Wanneer ik werk, voel ik vaak de kracht van mijn voorouders.

De vrouwen en mannen die mij zijn voorgegaan.

En ik voel ook de aanwezigheid van mijn spirithelpers.

Alsof zij mee ondersteunen in het werk dat door mij heen wil gebeuren.

En misschien is dat wel het mooiste geschenk van deze jaarreis.

Dat niet alleen de vrouwen in de groep groeien.

Maar dat ook mijn eigen innerlijke kind mee mag helen.

Samen met hen.

Stap voor stap.

Laag voor laag.

Ik gun het iedereen die moe geworden is van altijd de sterke vrouw of sterke man te moeten zijn.

Iedereen die verlangt naar meer zachtheid.

Meer verbinding.

Meer zichzelf.

Want je hoeft deze weg niet alleen te gaan.

En soms begint heling gewoon met de moed om aanwezig te zijn bij wat er in jou leeft.

Over de moed om zacht te worden voor wat in jou gezien wil worden

Fatima

Systemische & Sjamanistische healer