Je geboortegrond
We worden allemaal geboren op een bepaalde geboortegrond.
Niet alleen op een plek op deze aarde, maar ook binnen een gezin, een familie, een geschiedenis die al bestond voordat wij er waren.
Een plek waar we onze eerste ervaringen opdeden met liefde en nabijheid. Met veiligheid en vertrouwen. Met zorgen voor elkaar, erbij horen en verbonden zijn.
Nog voor we woorden hadden voor wat er om ons heen gebeurde, namen we waar.
We voelden.
We leerden.
En we pasten ons aan.
Zo vormt de grond waarin we opgroeien ons mee.
Wat neem jij mee uit de grond waarin je bent opgegroeid?
Wanneer we ouder worden en onze eigen weg gaan, laten we onze geboortegrond niet zomaar achter ons.
We nemen iets van die grond met ons mee.
Patronen en overtuigingen.
Verwachtingen.
Manieren van zorgen, liefhebben en verbinden.
Maar ook kracht.
Veerkracht.
Talenten.
Waarden.
Verhalen en wijsheid die soms al generaties lang worden doorgegeven.
Sommige daarvan voeden ons.
Ze geven ons stevigheid en helpen ons om te groeien.
Andere maken dat we telkens opnieuw tegen iets aanlopen waarvan we niet goed begrijpen waarom het ons zo raakt.
Misschien voel je je snel verantwoordelijk voor anderen.
Misschien is het moeilijk om nee te zeggen of een grens aan te geven.
Misschien zorg je gemakkelijker voor een ander dan voor jezelf.
Of merk je dat bepaalde situaties in relaties je steeds opnieuw raken, ook wanneer je met je hoofd heel goed begrijpt dat je anders zou willen reageren.
Soms ligt onder wat vandaag gebeurt een verhaal dat veel eerder begonnen is.
We staan niet los van wie vóór ons kwamen
Vanuit systemisch perspectief kijken we naar een mens niet alleen als individu.
We maken deel uit van systemen.
Ons gezin.
Onze familie.
De relaties en gemeenschappen waarin we leven.
Binnen onze familie hebben we allemaal een plek. En we zijn verbonden met degenen die vóór ons kwamen: onze ouders, grootouders en de generaties daarvoor.
Ook vanuit een sjamanistische blik bestaat die verbinding met onze voorouders.
Niet alleen met hun moeilijke verhalen, maar ook met hun levenskracht.
Zij hebben geleefd, liefgehad, verloren, keuzes gemaakt, volgehouden en hun leven doorgegeven.
Uiteindelijk kon jij daardoor hier zijn.
Misschien hoeven we niet alles van hun geschiedenis te kennen om te erkennen dat we deel uitmaken van iets dat groter is dan alleen ons eigen individuele verhaal.
Zoals een boom niet kan bestaan zonder zijn wortels, zo begint ook ons verhaal niet bij onszelf.
Uit liefde dragen we soms meer dan van ons is
Binnen families bestaat een diepe verbondenheid en loyaliteit.
Als kind willen we erbij horen. We zijn afhankelijk van de mensen die voor ons zorgen en voelen vaak haarfijn aan wat er nodig is.
Soms gaan we daardoor zorgen.
Ons aanpassen.
Sterk zijn.
Stil worden.
Verantwoordelijkheid opnemen.
Of iets proberen goed te maken wat eigenlijk niet van ons is.
Niet omdat iemand ons dat bewust heeft gevraagd.
Maar uit liefde.
Uit loyaliteit.
Uit verbondenheid.
Wat ooit een natuurlijke beweging was om erbij te horen of verbonden te blijven, kan veel later nog in ons leven aanwezig zijn.
En misschien komt er een moment waarop we ons mogen afvragen:
Is dit werkelijk van mij?
Draag ik iets omdat het bij mijn leven hoort, of ben ik ooit iets gaan dragen voor iemand van wie ik houd?
Dat zijn geen vragen om schuldigen te zoeken.
Ook niet om onze ouders of familie te beoordelen.
Ze nodigen ons uit om met andere ogen te kijken naar wat er in ons leeft.
Zien wat er is
Voor mij gaat kijken naar je geboortegrond daarom niet over het verleden analyseren totdat alles verklaard is.
Het gaat ook niet over je familie achter je laten.
Misschien begint het veel eenvoudiger.
Met zien.
Erkennen wat er geweest is.
Erkennen wat je ontvangen hebt.
Zien wat jou heeft gevoed en gevormd.
En langzaam leren onderscheiden wat van jou is en wat misschien bij iemand anders hoort.
Soms betekent dat ook erkennen dat onze ouders hun eigen geboortegrond hadden.
Ook zij waren ooit kind.
Ook zij kwamen voort uit een gezin, een geschiedenis en een tijd waarin bepaalde dingen mogelijk waren en andere misschien niet.
Dat maakt niet alles wat gebeurd is goed.
Maar het kan wel helpen om met een ruimere blik te kijken.
Je geboortegrond is niet alleen wat moeilijk was
Wanneer we naar familiepatronen kijken, gaat onze aandacht gemakkelijk naar pijn, gemis en wat anders had mogen zijn.
Maar onze geboortegrond bevat meer.
Er is ook datgene wat jou heeft gedragen.
Misschien de kracht van een grootmoeder.
De handen van een grootvader die altijd bleven werken.
De humor in je familie.
De liefde voor de natuur.
Ondernemingszin.
Zorgzaamheid.
Creativiteit.
Het vermogen om na moeilijke tijden opnieuw op te staan.
Ook dát behoort tot je geboortegrond.
Ook dat mag je ontvangen.
Misschien is heling daarom niet alleen teruggeven wat niet van jou is.
Misschien is het ook opnieuw durven ontvangen wat jou wél toebehoort.
En dan komt er ruimte
Wanneer we zicht krijgen op wat onder de oppervlakte meespeelt, kan er iets veranderen.
Niet noodzakelijk omdat het verleden verandert.
Maar omdat wij anders tegenover dat verleden kunnen gaan staan.
Er kan ruimte ontstaan om terug te geven wat niet van ons is.
Om te erkennen wat wél bij ons hoort.
Om onze eigen plek steviger in te nemen.
En om bewuster te kiezen wat we willen meenemen naar de toekomst.
Je hoeft je wortels daarvoor niet door te snijden.
Een boom laat zijn wortels ook niet achter om naar het licht te kunnen groeien.
Hij staat erin geworteld.
En juist van daaruit kan hij zich uitstrekken.
Misschien geldt dat voor ons ook.
Wat wil jij laten groeien?
Onze geboortegrond heeft ons gevormd.
Maar ze hoeft niet volledig te bepalen hoe wij verder leven.
Er komt een moment waarop we niet alleen meer hoeven te kijken naar wat we hebben meegekregen.
We mogen ook kijken naar wat wij ermee willen doen.
Wat wil jij behouden?
Wat mag bij jou tot rust komen?
Wat hoef je niet langer mee te dragen?
Welke kracht van degenen die vóór jou kwamen, wil jij juist wél meenemen?
En wat wil jij vanuit jouw plek verder laten groeien?
Misschien voor jezelf.
Misschien in je relatie.
In de manier waarop je ouder bent.
In je werk.
Of in wat jij op jouw beurt doorgeeft aan degenen die na jou komen.
Je geboortegrond hoeft niet de plek te zijn waar je moet blijven.
Het kan de grond zijn die je leert kennen, zodat je bewuster kunt kiezen hoe jij verder wilt groeien.
Misschien raakt dit thema iets in jou.
Misschien maakt het je nieuwsgierig naar je eigen geboortegrond, naar wat je van daaruit hebt meegenomen en naar wat vandaag nog in jouw leven doorwerkt.
Voel je de uitnodiging om je hierin verder te verdiepen, of om met andere ogen naar je eigen familieverhaal te kijken?
Dan ben je welkom tijdens de tweedaagse cursus: Je geboortegrond - waar je vandaan komt, wat je meedraagt en wat jij kunt laten groeien.
Tijdens deze twee dagen neem ik je mee in een systemische en sjamanistische kijk op onze geboortegrond, onze familie en de verbinding met de generaties die vóór ons kwamen.
Aan de hand van uitleg en herkenbare voorbeelden kijken we naar onderliggende dynamieken binnen families en relaties.
We onderzoeken hoe deze zichtbaar kunnen worden in het dagelijks leven: in hoe we liefhebben en zorgen, grenzen stellen, verantwoordelijkheid dragen en onze plek innemen.
Er is ruimte om wat je leert te verbinden met je eigen leven en familieverhaal.
Niet om het verleden te veroordelen of om schuldigen aan te wijzen.
Wel om beter te leren zien en begrijpen.
Waar kom ik vandaan?
Wat heb ik meegekregen?
Wat draag ik vandaag nog met me mee?
En wat wil ik vanuit mijn eigen plek verder laten groeien?
Je geboortegrond – een tweedaagse op 15 november en 13 december 2026
Tijd: 9.30 – 15.30 uur
Locatie: Pionier, Gouverneur Alex Galopinstraat 19, 3600 Genk
Aantal deelnemers:Maximaal 16 deelnemers
Kost: €180 voor de volledige tweedaagse
Aanmelden
Via e-mail: fatima.asabbane04@gmail.com
of via sms: 0478/45.44.68
Je hoeft je geboortegrond niet achter te laten om je eigen weg te gaan.
Je mag leren kennen wat er groeit en bewust kiezen wat jij verder wilt voeden.
Opmerkingen