Een reis naar zelfliefde

“Een reis naar zelfliefde”.

Vandaag 28 maart 2026 kijk ik met een warm hart terug op mijn retraite “Een reis naar zelfliefde”. Een thema dat mij nog steeds zachtjes blijft raken. Want ook ik loop daar soms nog in vast.

Vanuit mijn opvoeding en conditionering heb ik geleerd om mij vooral af te stemmen op de ander. Om te zorgen. Te voelen. Te dragen.

En ergens is er dat stille idee ontstaan dat jezelf op de eerste plaats zetten egoïstisch zou zijn en dus “not done”.

Maar onderweg mocht ik iets anders gaan voelen.

Misschien ken je het lied “Ik hou van mij” van Harrie Jekkers (https://www.youtube.com/watch?v=JmtPXcsitqs).

Daarin wordt zo mooi gezegd: als ik van mezelf hou, dan pas geef ik iets kostbaars aan een ander (ik kan dan pas echt liefde voelen voor een ander).

En dat raakt iets essentieels.

Want jezelf kiezen betekent niet dat je de ander minder belangrijk maakt. Het betekent dat je ook jezelf niet vergeet.

Het is geen “ik eerst, de rest daarna” .Het is eerder: ik zorg voor mezelf, zodat er ook echt ruimte is om te geven zonder mezelf te verliezen.

Want geen enkele ander kan voor jou voelen wat juist is voor jouw pad, jouw groei, jouw ziel.

Alleen jij kan vertragen.

Alleen jij kan luisteren naar die stille innerlijke stem, onder alle ruis van verwachtingen en stemmen van buitenaf.

Tijdens deze reis voelde ik iets in de diepte verschuiven.

Mijn hart bleek groot genoeg.

Niet alleen om liefde te ontvangen, maar ook om die liefde weer zacht door te geven.

Het voelde als iets wat niet luid is, maar wel krachtig. Zacht. Warm. Duidelijk.

En precies van daaruit begon nog duidelijker iets te ontstaan in mij.

Een richting.

Een weten.

Een thuiskomen.

En zo werd het ECHT HELEMAAL JA ZEGGEN tegen mijn praktijk geboren: Ohana, zegjategenjezelf

Een plek waar je mag vertragen.

Waar je mag voelen.

Waar je opnieuw mag leren luisteren naar jezelf.

Waar je mag groeien op je eigen tempo en ritme

www.zegjategenjezelf.be